Ürəyinizdə Günəşi olsun!
İnsan-Tanrı münasibəti məsələsi (Asif Atanın anlayışı ilə desək, İnsan-Mütləq münasibəti) bəşəriyyəti düşündürən başlıca bir qonu olmuşdur. Bu məsələni din ruhaniyyatı ilə aydınlaşdırmalı olsaq, insan üçün sanki ondan qıraqda, onun ifadə edə bilmədiyi, əlinin çatmadığı, özündə daşımadığı bir həqiqət var, bir ideal var. İnsan həmişə bu idealla üz-üzə qalıb ona ibadət edir, dua edir ki, ondan hansısa keyfiyyətlər götürsün. Başqa sözlə, insanın ibadətinin anlamı odur ki, o özünün yetmədiyi, özündə olmayan, özündən qıraqda olan bir idealla ünsiyyətdə olsun, o ideala doğmalaşa bilsin, o idealdan etkilənə bilsin. Bu cür ibadət bizim toplumumuz üçün bir az başqa bir anlam daşıyır. Başqa xalqlar ibadəti öz dilində edir, Tanrısı ilə, idealı ilə öz dilində ünsiyyətə gedir, dua edir. Ancaq türklər Tanrısı ilə başqa dildə qonuşur, başqa dildə dua edir, başqa dildə ibadət edir. Ardını oxu »