Həyat – maddinin, cismaninin ruhaniləşməsidir. Buna görə də o, əşyavariliyə və vəhşivariliyə ziddir. Əşyavarilikdə insan maddiyyat səviyyəsinə enir. Vəhşivarilikdə o, heyvanat səviyyəsinə enir. Hər ikisində yaşayış ruhanilikdən məhrum olur. Əşyavarilikdə insan cansızlaşır, əşyalaşır, özünə sahib ol­mur, özündən kənardakından, özünə yaddan asılı olur, şə­raitin, cəmiyyətin alətinə çevrilir, istənilən şəklə salınır, oyna­dılır, özümsüzləşdirilir, yaşamadan öldürülür, düşüncələ­rində, duyğularında, […]